Mamma mia
Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind’ren van.
Raban! Raban! Raban!
(C. Buddingh’)
Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind’ren van.
Raban! Raban! Raban!
(C. Buddingh’)
“Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet”. En dat klopt. Want vaak zien we allemaal iets anders, afhankelijk van ons gezichtspunt. Het kan dan erg verfrissend werken om eens door de ogen van een ander te kijken.
Lees meer “Zie maar” →
‘Er zijn oneindig veel priemgetallen’, zo luidt de stelling van de Griekse wiskundige Euclides. En daar leverde hij ook het bewijs voor. Dus zoveel mensen, zoveel priemgetallen. Want ook de mens is ondeelbaar.
Lees meer “Gelijk een priemgetal” →
Een mens is niet van steen. Uiteraard niet. Toch zijn er wel overeenkomsten te bedenken. Maar dan zie ik eerder glanzend natuursteen of een fonkelende edelsteen voor me.
Lees meer “Dat zit gebeiteld” →
Geen geluk zonder druk. Oftewel, je moet er wel wat voor doen. Dat geldt niet alleen voor het verkrijgen van geluk, maar ook voor het blijven ervaren ervan. Want men heeft het geluk zo vast als een handvol vliegen.
Lees meer “Gelukkig maar” →
Geachte aanwezigen, dearly beloved, lieve kijkbuiskindertjes, manieren genoeg om je toespraak te beginnen. Maar om het vervolgens ook tot een goed einde te brengen, daar wist ik mezelf toch heel lang flink in te saboteren. Oftewel, hoe ik zelf mijn onvermogen creëerde.
Lees meer “De mond gesnoerd” →