Zo Vader, Zo Zoon. Ken je dat nog? Eind vorige eeuw was het regelmatig op tv te zien. En er was ook de variant Zo Moeder, Zo Dochter. Daar moest ik afgelopen week vaak aan denken. Want ik hoorde het ene na het andere moeder-dochter verhaal. Lang niet allemaal even leuk, maar er waren ook lichtpuntjes.
Lees meer “It’s your baby you rock it”
Het beeld van een uitgeputte reiziger, dolend, smachtend naar water, de oase onbereikbaar. Zo zien wij vaak de woestijn. Beangstigend, een plek waar je niet moet zijn. Toch heeft de woestijn ook een andere kant. Een voedende kant. Voor wie het wil zien.
Lees meer “My desert serenade”
“Het leven is als fietsen. Om je evenwicht te houden moet je in beweging blijven”, zei Albert Einstein ooit. Ik hou van fietsen en van beweging. Zelfs als die beweging op gang gebracht wordt door een ander. Alsof ik een duwtje krijg.
Lees meer “Always on my mind”
Dansen. De één kan er geen genoeg van krijgen, de ander gaat het angstvallig uit de weg. Ik zat hier altijd een beetje tussenin: ik wilde wel, maar voelde ook een weerstand. En ik weet maar al te goed vanuit welke angst dat is ontstaan.
Lees meer “Your mama don’t dance”
Hoe om te gaan met je verdriet. Er lijkt niets moeilijker dan dat. Of het moet zijn het verdriet en de pijn van een ander onder ogen te zien. Het liefste zouden we de ander overladen met goedbedoelde adviezen om er snel weer overheen te komen. Maar wie helpen we daarmee?
Lees meer “It’s a matter of time”
Ik geef het meteen toe: een coach is ook maar een mens. Toch zijn er situaties waarvan ik vind dat mijn eigen-aardigheden maar even aan de kant geschoven moeten worden.
Lees meer “Stop, look and listen”