‘Er zijn oneindig veel priemgetallen’, zo luidt de stelling van de Griekse wiskundige Euclides. En daar leverde hij ook het bewijs voor. Dus zoveel mensen, zoveel priemgetallen. Want ook de mens is ondeelbaar.

Anders
Geregeld hoor ik mensen zeggen dat ze op hun werk toch anders zijn en doen dan privé. Dat ze in hun thuissituatie bijvoorbeeld veel standvastiger zijn dan in hun werkomgeving. Of dat ze op het werk veel minder direct en wellicht genuanceerder zijn dan thuis. Dat vind ik dan toch best bijzonder.

Onderscheid
Natuurlijk is er vaak wel enig onderscheid. Voor je werk heb je soms andere kleding aan dan normaal. Een uniform bijvoorbeeld of een kledingcode waaraan je je hebt te houden. Of gelden andere gewoonten en gebruiken dan je zelf normaliter hanteert. Dan kan daar ook ander gedrag bij horen. Zolang dat ook bij je past …

Rollen
Want is het niet een beetje raar dat we soms verschillende rollen lijken te spelen? Alsof we onszelf niet zijn in de ene of andere situatie. Alsof we in een bepaalde omgeving een toneelstukje opvoeren. Of onszelf zo inhouden dat we onszelf niet meer herkennen. Wie houd je dan voor de gek, vraag ik me af. De mensen om je heen of jezelf?

Ondeelbaar
Een mens is in mijn ogen één en ondeelbaar. Jij bent wie je bent en dat neem je mee in alle situaties waarin je terecht komt. Je denkt en handelt vanuit jouw diepste zelf. En dat zal dus niet van het ene op het andere moment fundamenteel verschillen. Dus mocht je tot de conclusie komen dat je jezelf niet bent of kunt zijn in een bepaalde omgeving, dan mag je jezelf de vraag stellen: “Past deze omgeving (nog) wel bij mij?”