Een mens is niet van steen. Uiteraard niet. Toch zijn er wel overeenkomsten te bedenken. Maar dan zie ik eerder glanzend natuursteen of een fonkelende edelsteen voor me.

Volmaakt
Leonardo da Vinci schijnt eens gezegd te hebben dat hij alleen maar het overtollige marmer hoefde weg te hakken om een beeld tevoorschijn te laten komen. Wat hij wilde creëren zat er al in. Zo kijkt een coach ook naar degene die gecoacht wil worden. Alles is er al, volledig en volmaakt. Het enige dat weggebeiteld hoeft te worden zijn alle overtuigingen, aannames en belemmeringen die dat beeld aan het zicht onttrekken.

Competent
Ik ben er dan ook van overtuigd dat ieder mens alles in zich heeft om helemaal zichzelf te zijn en ten volle te kunnen leven. Alle opties en mogelijkheden zijn daar, aanwezig. Het hoeft alleen maar vrij te komen. Soms is daar wel een beetje durf voor nodig, want al die belemmeringen hebben er niet voor niets zo lang gezeten. Maar dat neemt niet weg dat in mijn ogen ieder mens al compleet, competent en krachtig is.

Uitschreeuwen
Misschien is het wel daardoor dat ik steeds weer getriggerd word door slachtofferschap. Het idee dat de boze buitenwereld ons ongeluk bepaalt en dat we afhankelijk zijn van wat ons overkomt. Als ik dat zie zou ik wel willen uitschreeuwen: “Mens, je bent prachtig en compleet! Leef ernaar!”. Maar ik snap ook heel goed dat juist de ideeën die dit slachtofferschap veroorzaken in de weg zitten en weggebeiteld mogen worden.

Proces
En dat is een proces. Van bewustwording en inzicht verwerven. Van kleine stapjes zetten om dingen anders aan te gaan pakken en nieuwe ervaringen op te doen. Van soms je neus stoten en denken dat het toch nooit beter zal worden. En van je daar toch weer overheen zetten en het nog een keer proberen, omdat je een beeld voor ogen hebt dat een heel nieuw perspectief schetst. Een beeld zo mooi, Leonardo zou er jaloers op zijn geweest.