Geen geluk zonder druk. Oftewel, je moet er wel wat voor doen. Dat geldt niet alleen voor het verkrijgen van geluk, maar ook voor het blijven ervaren ervan. Want men heeft het geluk zo vast als een handvol vliegen.
Lees meer “Gelukkig maar”
Geachte aanwezigen, dearly beloved, lieve kijkbuiskindertjes, manieren genoeg om je toespraak te beginnen. Maar om het vervolgens ook tot een goed einde te brengen, daar wist ik mezelf toch heel lang flink in te saboteren. Oftewel, hoe ik zelf mijn onvermogen creëerde.
Lees meer “De mond gesnoerd”
Waarom zou je jezelf pijnigen? Hartstikke logisch dus om te vluchten van het onaangename. Maar beter is het om te leren vliegen.
Lees meer “Vlieg met me mee”
Moet ik mijn hart volgen of doe ik er verstandig aan om goed de voors en tegens tegen elkaar weg te strepen en een weloverwogen keuze te maken? Het lijkt altijd zo’n tegenstelling tussen hoofd en hart. Maar volgens mij kunnen we niet zonder het één en niet zonder het ander.
Lees meer “The classical dilemma?”
Hokjesdenken heeft de mensheid nog nooit verder gebracht. Want de mens is – gelukkig – veel te complex om in één hokje te passen. En toch leerde ik onlangs heel veel over mezelf door één zo’n hokje.
Lees meer “Wie goed doet … blijft leren”
Het heeft nogal wat voeten in aarde om goed te luisteren naar je lichaam. En behalve dat, om ook te handelen naar wat je voelt. Altijd gedacht dat ik dat prima had ontwikkeld. Maar het loopt weleens anders.
Lees meer “Voet bij stuk”