We doen de dingen die we leuk vinden. En dat doen we bewust, toch? Maar het komt ook voor dat we zomaar lijken te handelen, in tegenspraak met wat we denken en zeggen. Want we worden soms geregeerd door automatische gedachten die ons een heel ander beeld en gevoel geven. En dan is het opletten geblazen.

Eerste stappen
Wat is dat toch met motivatie? Hoe vaak ik niet uitspraken heb gelezen van hardlopers die beweren dat ze altijd zin hebben om naar buiten te gaan en te lopen. Ik geloof er geen snars van. Vaak genoeg moet ik me er toe zetten om die eerste stappen te nemen, hoe fijn ik hardlopen ook vind. En ja, de voldoening achteraf is er altijd. Geen enkele keer uitgezonderd. Maar vooraf …

De brui
En wat ik tijdens een georganiseerde loop ook regelmatig om me heen zie gebeuren is dat mensen tijdens de activiteit er de brui aangeven. Dan wordt er ineens overgeschakeld op wandelen. Dat kun je aan vermoeidheid of een blessure toeschrijven, maar ik ben toch geneigd om te denken dat het brein hier een woordje meespreekt.

Motivatie
Dingen die we ontzettend graag doen, waar we enorm veel plezier aan beleven, worden soms ondermijnd door een gebrek aan motivatie. Alsof we er geen zin meer in hebben. Maar hoe vreemd is dat, als je iets aan het doen bent wat je echt leuk vindt? Volgens mij moet er dan ook iets anders aan de hand zijn.

Kettingreactie
Soms ontstaat er vrijwel onopgemerkt een kettingreactie aan gedachten en bijbehorende gevoelens. Een ogenschijnlijk onbeduidende trigger is voldoende om dit in gang te zetten. En het gaat zo razendsnel dat je het haast niet in de gaten hebt, laat staan het kunt afremmen of stoppen. Maar het resultaat is wel dat je ineens een andere kant op lijkt te bewegen dan je bedoeling was. Dat je er geen zin meer in hebt of denkt dat je het niet kunt. Dat je je afvraagt wat je loopt te doen en of je je niet beter met nuttiger zaken zou moeten bezighouden.

Herkenning
Het helpt als je leert om die eerste gedachte in de kettingreactie te herkennen. Dat je ‘m als het ware begroet met een “Hé, daar ben je weer”. Het effect wordt daarmee ontkracht en jij kunt gewoon blijven doen waar je plezier aan beleeft. En wat die allereerste gedachte bij mij dan is als ik eens haper om de deur uit te gaan? “Zou het niet te koud zijn?” Als je mijn blog ‘Een koud kunstje?’ hebt gelezen, dan is dat vast geen verrassing voor je.