Blijf nog even
“Je moet er wel even bij blijven voor het beste resultaat”. Die reclamezin kwam nogal eens voorbij op radio en tv toen ik klein was. Ik moest daar ineens weer aan denken toen ik vorige week een enorme tegenvaller te verwerken kreeg en ik even niet wist wat te doen.
Efficiënt
Het zijn een paar drukke maanden voor me. Werk, opleiding en privé-verplichtingen vragen om mijn aandacht. Dus dat betekent dat ik heel efficiënt met mijn tijd moet omgaan. Goed plannen, me niet laten afleiden, keuzes maken en soms leuke dingen laten schieten. Het is even niet anders. Op die manier heb ik het altijd weer weten te redden.
Maakbaar
Maar daar zit natuurlijk wel een gedachte achter. Dat mijn wereld maakbaar is. Dat ik die precies naar mijn hand kan zetten door mijn zaken maar goed in het proces te zetten en hard mijn best te doen om het voor elkaar te krijgen. En dat lukt uiteraard alleen als er niets, maar dan ook niets misgaat. Dus maakbaar? Het is maar de vraag.
Overhoop
Want vorige week ging een geplande afspraak op het laatste moment niet door. Met als gevolg dat mijn planning totaal overhoop lag. Ik dacht het allemaal in de hand te hebben, maar bleek er uiteindelijk toch geen invloed op te hebben. Wat een frustratie, boosheid … en verdriet. Ik kon er alleen maar naar kijken, mezelf eraan overgeven en erkennen dat dit de realiteit was. Dat ik mijn planning nu niet zou halen.
Erbij blijven
Dat lijkt misschien gelaten en dat was het in dit geval ook. Want het was wel een bewuste keuze om het hierbij te laten. Maar soms kan het ook anders. Ik heb namelijk drie manieren om met een ‘probleem’ om te gaan: (1) het oplossen, (2) erbij blijven of (3) afleiding zoeken. Als ik een probleem kan oplossen, dan doe ik dat. Maar als ik inzie dat een probleem even niet op te lossen is, of dat dit een te hoge prijs heeft, dan kan ik maar beter gewoon erbij blijven. Erkennen dat dit het is. En mocht dat laatste me niet lukken, dan kan ik er altijd nog voor kiezen om afleiding te zoeken.
Doorademen
Maar soms is het dus voldoende om het maar gewoon even te ondergaan. De frustratie te voelen, de lichte paniek. Want het gaat ook weer over. En het mooiste is, juist door zo even stil te gaan staan kwam er weer ruimte en diende een oplossing zich vanzelf aan. Het leven ontvouwt zich vanzelf zolang je maar blijft doorademen.