Het leukste ‘Mama appelsapje’ van de afgelopen maanden zit toch wel in de plaat Tondo van Disclosure waarin de uitroep “‘k Geloof m’n ogen niet” lijkt te zitten. Het kwam regelmatig voorbij in mijn gedachten als ik weer een online coachgesprek had gehad. Want dat er voor mij hier iets niet klopt werd me steeds duidelijker.

Gemist
De afgelopen maanden waren beduidend anders dan we gewend waren. Afstand bewaren tot elkaar, vanuit huis werken, veelal online. Nu we stilletjesaan weer een beetje teruggaan naar het ‘oude’ normaal – althans, naar de meer gezonde en positieve aspecten daarvan mag ik hopen – merk ik wat ik heb gemist en realiseer ik me ook waarom. Al zijn daar wel wat vragen bij te stellen.

Oogcontact
Vanuit huis werken betekende voor mij vooral online coachen via beeldverbinding. Het mooie daarvan is dat je elkaar toch spreekt en ziet, ook al ben je op (grote) afstand. Je kunt moeiteloos hele gesprekken voeren. Maar tegelijkertijd, er is geen echt oogcontact. Want kijk je op je scherm om de ander te zien, dan kijk je niet in de camera en omgekeerd. Het is alsof je een beetje in jezelf langs elkaar heen zit te praten, maar niet echt in gesprek bent met elkaar. Daarmee wordt wel informatie overgebracht, maar blijft het toch wat zielloos.

Zetje
Waarom is dat oogcontact dan zo belangrijk voor me? Omdat daar, in dat contact, iets gebeurt. Een collega hoorde ik eens zeggen: “Ik wil de ander in de ziel kunnen kijken”. Ze noemen de ogen niet voor niets de spiegel van de ziel. Echt contact brengt iets in beweging en daar wil ik graag een zetje toe geven. Want een klant die bij me aanklopt voor coaching wil vooral dat een gesprek impact heeft. Dat hij of zij daarmee verder geholpen wordt.

Lichaamstaal
Maar hoe zit het dan met mensen met een visuele beperking? Betekent bovenstaande dat ik geen blinde mensen zou kunnen coachen? Toch wel. Omdat er nog een aspect is wat minstens even belangrijk is. En dat is de lichaamstaal. Als ik je coach wil ik ook kunnen waarnemen wat er gebeurt, wat je doet, hoe je beweegt. Want dat zegt net zoveel – of misschien nog wel meer – als de woorden die je spreekt. Het gaat uiteindelijk om het geheel.

Face-to-face
Hoe dan ook, ik ben blij dat ik weer face-to-face kan coachen. Met afstand de fijnste en meest effectieve manier van in gesprek zijn. Je bent van harte welkom.