“Wat gaan we doen met het jaarlijkse familieuitje?” Ik vermoed dat veel mensen al de kriebels én zenuwen krijgen als deze vraag weer wordt gesteld. Want hoe komt zo’n uitje tot stand en hoe blij is iedereen met de uitkomst?

Uniek
Een coachvraag die ik geregeld hoor is: “Wat wil ík nu eigenlijk? Ik zou zo graag keuzes maken op basis van wat ík belangrijk vind. In plaats van dat ik me altijd maar aanpas aan de ander”. Dat snap ik maar al te goed. Want jouw eigenheid, jouw unieke combinatie van kenmerken, eigenschappen en ervaringen, is wat je onderscheidt van anderen.

Vacuüm
Je wilt recht doen aan je eigen voorkeuren en behoeftes. Daarmee blijf je immers het dichtste bij jezelf en wat jou eigen is. Maar we leven ook niet in een vacuüm. Over het algemeen heb je ook rekening te houden met anderen in je omgeving. Of dat nou op het werk is of thuis, in je vriendengroep of in de familie.

Tevreden
Onlangs bevond ik me ook weer eens in zo’n situatie. Een weekend met vriendinnen waarbij al snel duidelijk werd dat onze voorkeuren qua comfort behoorlijk uit elkaar lopen. Ga je dan onderhandelen? Voet bij stuk houden? Of denk je op voorhand: “Ik geloof het wel en accepteer wat het wordt”? Wat je wilt is dat iedereen er tevreden uitkomt.

Inschikken
En dat betekent altijd een beetje geven en nemen. Inschikken. Want als de één voor 100% zijn zin zou krijgen, moet de ander daar misschien wel een offer voor brengen. Dat wil niemand – ook al gebeurt het maar al te vaak. Het liefste zoeken we naar een compromis. Daar waar je elkaar ontmoet, tussen toegeven aan de ander en tegemoetgekomen worden in jouw wensen.

Groeien
Het weekend met de vriendinnen kwam ook nog helemaal goed. En leverde weer een nieuwe ervaring op die ik meeneem in mijn eigenheid. Dus of ik het een volgende keer op dezelfde manier zou doen? Wellicht niet. En dat is oké. Want we blijven persoonlijk groeien. Allemaal.