Met de feestdagen in december maken we het graag gezellig met familie en vrienden. Kerstdiners, gezelschapsspelletjes, warme chocolademelk en een knappend haardvuur. We doen ons uiterste best om het elkaar en onszelf naar de zin te maken. Plezier en geluk lijken dan ook maakbaar, we creëren het zelf. Maar we hebben het helaas niet altijd in de hand.

Hoe graag we ook de controle over zaken willen hebben, sommige dingen overkomen je. Het weer kan tegenzitten, iemand kan ziek worden of een calamiteit breekt uit. Maar misschien wel het ergste dat je kan overkomen tijdens deze dagen van plezier en geluk is groot verdriet door ernstige ziekte of het overlijden van een dierbare. De overtuiging van beheers- en maakbaarheid wordt genadeloos onderuit gehaald. De maakbare gezelligheid wordt hol vertier en gevoelens van hopeloosheid en ontreddering nemen het over.

Ineens is niets meer zoals het was en zoals je gewend was. Routines en patronen veranderen, je voelt je onthecht. De wereld om je heen lijkt onherkenbaar en alles waar je altijd zeker van was is op losse schroeven komen te staan. Vragen als “Wie ben ik?” en “Hoe ziet de ander mij?” werpen zich op. Je kompasnaald is het noorden kwijt.

Dat vraagt erom dat jij je op een andere manier gaat verhouden tot je omgeving. Door eerst alles te laten vallen, pauze te nemen, de dingen te laten bezinken, het verdriet te verwerken en betekenis te geven aan de gebeurtenissen. Ervaren wat ervoor nodig is om die veranderde wereld in te stappen. Natuurlijk hoef je dat niet alleen te doen. Juist in de interactie met anderen leer je om te gaan met ingrijpende levensgebeurtenissen. Waardoor je vervolgens weer verder kunt en de draad kunt oppakken.

Hou er rekening mee dat je in die periode niet alles kunt aanpakken wat je normaal gesproken moeiteloos doet. Ben je in goede doen dan is je batterij voor 100% geladen, maar onder hevige emotionele omstandigheden loopt je batterij snel leeg. Realiseer je daarnaast dat je je beschikbare energie maar één keer kunt verdelen. Vraagt je privésituatie het overgrote deel, dan heb je even geen of nauwelijks energie over om nog in je werk of andere dingen te stoppen. Accepteer dat.

Kortom: het maakbare leven heeft helaas maar een beperkte reikwijdte. Er zijn nu eenmaal situaties dat je hebt te accepteren dat je niets kunt doen en je geen invloed hebt op wat er gebeurt. Zeker bij ingrijpende levensgebeurtenissen zoals ernstige ziekte of het overlijden van een dierbare gaat je wereld op z’n kop en raak je stuurloos. Geef je in dat geval over aan je verdriet en emoties, gun jezelf de rust en tijd die je nodig hebt om weer verder te gaan en doe het niet alleen.