Mijn hele leven is het nog niet voorgekomen dat ik eens een tijdje niet actief was in een club, vereniging, bestuur of organisatie. Zeeën van tijd? Die zijn me onbekend. Maar altijd betrokken willen zijn maakt het wel lastig om afstand te nemen.
Lees meer “Mis ik iets?”
Het pad van de geleidelijke vooruitgang. Wie kent het niet? Ik zal je eerlijk zeggen: tot zo’n anderhalf jaar geleden had ik er nog niet van gehoord. Maar ik heb inmiddels wel ervaren wat de waarde en waarheid ervan is.
Lees meer “Stapje voor stapje”
In het middelpunt van de belangstelling staan. Een groot deel van de mensheid gruwt ervan. Want dan voelen we ons wel heel erg bekeken. Dus gaan we dat het liefste uit de weg. Maar soms is het ook weleens eventjes nodig.
Lees meer “Zo bekeken werkt het”
Actie – reactie. Zo gaat het toch altijd? Behalve als er geen reactie komt en het spelletje van terugkaatsen ineens wordt doorbroken. Dan wordt er bij mij een hele andere kettingreactie in gang gezet.
Lees meer “Alles onder controle”
Hoe eng kan het zijn om te bekennen dat ik van mening ben veranderd? Of om überhaupt mijn ideeën naar buiten te brengen? Dan lijkt het een stuk veiliger om het maar voor me te houden. Terwijl het zoveel krachtiger blijkt te zijn om juist wel te zeggen wat er in mij speelt.
Lees meer “Zeg ’t maar”
Soms komt er iets op je pad waardoor je je genoodzaakt ziet een heel andere richting op te gaan. Mij overkomt dat nu ook. En dat is wel slikken. Vasthouden aan het bekende voelt veel makkelijker en veiliger, maar loslaten van het oude schept de ruimte om écht een stap te zetten.
Lees meer “Het loopt wel los”