“Nooit gedacht dat mij dat zou overkomen.” Dit is vaak de reactie die ik hoor van iemand die in een burn-out terecht is gekomen. We zien het niet aankomen, want we worden stilletjes beslopen door het gevaar dat burn-out heet.

Rennen
We hebben het erg druk en nemen amper rust. En we voelen ons sterk, dus geen probleem toch? We rennen voor anderen, de kinderen, de partner, het werk, familie etc. Allemaal heel erg belangrijk, maar tegelijkertijd hebben we de neiging om onszelf daarbij helemaal te vergeten. Heb ik het misschien over jou?

Lege batterij
Jij zorgt er dan misschien voor dat het allemaal soepel loopt in het gezin en op je werk. Maar er is geen moment dat je eens even rust neemt. Zo loop je het risico dat je je batterij helemaal leeg trekt en steeds verder inteert op je reserves. Langzaam maar zeker steven je dan af op een burn-out. En als je daar eenmaal in terecht bent gekomen heb je een tijd nodig om er weer bovenop te komen.

Het belangrijkste
Want het belangrijkste in al die drukte zie je over het hoofd: jij zelf. Als je jezelf niet in acht neemt en je het ineens toch niet meer trekt en onderuit gaat kunnen al die anderen niet meer op je bouwen. En wie is er dan mee geholpen? Jij niet en al die anderen niet.

Behoeftes
En geloof me, je bent het waard om goed voor jezelf te zorgen en aandacht te besteden aan je eigen welzijn. Altijd maar klaar staan voor een ander is nobel en fijn, maar op de langere termijn onhoudbaar. Het doet geen recht aan jouw eigen behoeftes, zowel op emotioneel als op fysiek vlak.

Lief voor jezelf
Neem dus je tijd en wees eens lief voor jezelf. Neem bijvoorbeeld een dagje vrij. Ga iets leuks doen. Van de zon genieten, op een terrasje zitten. Eindelijk eens dat boek uitlezen. Naar die tentoonstelling waar je zoveel over hebt gehoord. Die wandeling maken wat je je al zolang geleden had voorgenomen. Dat museum bezoeken waar je al heel lang niet meer bent geweest. Of gewoon een dagje naar het strand en niets doen.

Egoïstisch?
Of ben je bang dat men je dan lui zal vinden? Of egoïstisch? Dat je vooral aan jezelf denkt, terwijl ze toch anders van je gewend zijn? Ga eens bij jezelf te rade welk gevoel het je geeft als je voortdurend voor een ander in de weer bent. En van de complimentjes die je wellicht daarvoor krijgt. Wat drijft je om dat gedrag te blijven vertonen?

Balans
Gun jezelf dus wat meer tijd en rust. Verwen jezelf zo af en toe, zodat je meer balans brengt in wat je geeft en wat je neemt. Dan houd je dat burn-outmonster wel op een veilige afstand.