“In elke vrouw, in elke man, zit een verlangen, groot of klein”, zong Paul van Vliet lang geleden. Daar moest ik ineens weer aan denken toen ik onlangs een programma op tv keek. Hoe belangrijk verlangen in ons leven is, maar tegelijkertijd hoe het onze blik op ons leven kan vervormen.

Verlangen
Ik las ‘m altijd al erg graag, Dimitri Verhulst, maar ik kan de laatste maanden ook zeer genieten van het programma Made in Europe dat hij presenteert op NPO 3. Zo ging het onlangs over verlangen en hoorde ik de zin voorbij komen: “Verlangen naar ergens, ooit of iets”. Of iemand, uiteraard, zou ik daar aan toe willen voegen.

Wat drijft ons?
Is dat niet wat ons drijft? Altijd weer? Een verlangen om ergens te zijn. Ergens anders dan waar we ons nu bevinden. Niet persé omdat het daar leuker, mooier of beter is, maar misschien omdat die plek ons inspireert of omdat het herinneringen oproept. Een verlangen naar ooit. ‘Toen was geluk nog heel gewoon’. Een verlangen naar gelukkiger tijden, onbezorgder tijden wellicht. Toen je nog amper van het woord ‘stress’ had gehoord.

Pijnlijk
En verlangen naar iets of iemand. Iets dat we graag zouden willen hebben of verlangen naar iemand die niet meer in ons leven is. Zo kan verlangen ook pijnlijk zijn, omdat het ons herinnert aan dat wat was en niet meer op diezelfde manier terug komt.

Mechanisme
Meestal is verlangen een mechanisme dat ons gaande houdt. Op momenten van intens verdriet kan het ervoor zorgen dat we toch een lichtpuntje blijven zien om verder te gaan. En het voor ogen houden van een droom maakt dat we een richtpunt hebben om die droom te gaan realiseren. Dat is mooi. En tegelijkertijd kan het ons ervan weerhouden om in het moment te zijn. Want vanuit verlangen leven we in ons hoofd elders, op een ander moment en in een andere context dan de werkelijkheid aangeeft.

Slingerbeweging
En juist dat aspect kan weer voor stress zorgen. De frustratie van het niet bereiken van wat je had beoogd. Misschien omdat het niet snel genoeg gaat of het resultaat toch net anders is dan je had verwacht. En zo worden we heen en weer geslingerd tussen verlangen, hoop en realiteit. Zolang dat maar een bewust ervaren slingerbeweging is tussen dromen en verlangen aan de ene kant en de realiteit aan de andere kant, wordt het leven in ieder geval ten volle geleefd.