We leven in een snelle wereld. Informatie komt tot ons met de snelheid van het licht. We weten nu wat er nog geen uur geleden aan de andere kant van de wereld gebeurde. Alsof er geen tienduizenden kilometers afstand bestaat. Als we iets nodig hebben is dat in een mum van tijd besteld via internet en hebben we het de volgende dag al in huis. Of toch in ieder geval die zelfde week. Je hoeft er je deur niet meer voor uit. En hogesnelheidstreinen brengen ons binnen een dag naar Zuid-Europa. Met een vliegtuig gaat dat natuurlijk nóg veel rapper.

Het went ook snel. We verwachten niet anders meer dan dat we vlotte service geleverd krijgen, dat de bestelde cadeautjes er ook echt de volgende dag zijn en dat de treinen ook normaal op tijd rijden, zonder enige vertraging. Want oponthoud, dat kunnen we niet gebruiken.

Grappig genoeg hebben we deze verwachtingen ook ten aanzien van onszelf. Als we op maandag besluiten om te gaan afvallen en minder gaan eten, dan willen we dat dinsdag, nou goed, uiterlijk woensdag op de weegschaal terug zien. En ben je net begonnen aan een trainingsschema om de halve marathon nu echt eens binnen de twee uur te lopen, dan verwacht je bij de tweede of derde training toch wel te merken dat je snelheid omhoog gaat. Waar train je anders voor?

Maar het is de vraag of die verwachting reëel is. Een mens zit nu eenmaal wat ingewikkelder in elkaar dan een geautomatiseerd verkoopproces of zelfs de dienstregeling van de spoorwegen. Nog afgezien van de complexe fysiologische processen die zich in ons lichaam afspelen en zich soms onvoorspelbaar kunnen gedragen, speelt ons brein een grote rol bij de uitkomst van onze interne processen. Dat brein kan behulpzaam zijn, maar kan ons ook flink tegenwerken.

En dus loopt het lang niet altijd zoals we zouden willen. En al helemaal niet in het tempo dat we zo graag hadden gezien. Hoe lang ben je niet al bezig om te leren jezelf meer kenbaar en hoorbaar te maken op je werk? En hoe vaak heb je al tegen jezelf gezegd dat je vaker ‘nee’ zou mogen zeggen als je iets gevraagd wordt, maar vergeet je het toch iedere keer weer als het aan de orde is? Je zou er radeloos van worden.

Wanhoop niet direct. Want die gewenste veranderingen vinden echt plaats, diep van binnen. Je onbewuste is er druk mee aan de slag en zo lang je je maar blijft richten op waar je naartoe wilt en je blijft volhouden, dan komt er een moment dat je steeds vaker denkt: “Hé, dat is hoe ik het wilde”. Want dan gaat die stille verandering zich ook manifesteren aan de buitenkant. Maar dat proces heeft zijn tijd nodig.

Dus houd vol, neem je tijd en vertrouw op het proces. En accepteer dat je niet altijd directe bevrediging kunt krijgen van wat je wilt. Juist tijdens die ‘wachttijd’ is het extra genieten van het verlangen naar de vlinder die zich gaat ontpoppen.