Je ervaart de laatste tijd weer zoveel drukte in je hoofd. Het blijft maar ratelen. Hoe je die ene klus het beste kunt aanpakken. En wat je nou aan moet met het verzoek dat je beste vriend onlangs bij je neerlegde. Je hersenen draaien onder hoogspanning, waardoor je onrust- en stressgevoelens almaar toenemen.

Om overeind te blijven heb je de neiging om de dingen op routine te doen. Dat kost je het minste aan energie, je hoeft er niet bij na te denken (dat doe je per slot van rekening al meer dan genoeg) en je weet uit ervaring wat het resultaat is. Wel zo makkelijk.

Maar juist door op de automatische piloot door het leven te gaan mis je heel veel moois. Door je focus op dat wat je zo bezig houdt vernauwt je blik zich (letterlijk) en heb je geen oog meer voor je omgeving. Kijk maar eens 20 seconden lang heel geconcentreerd naar een bepaald voorwerp in je directe nabijheid en merk op wat er met je zicht gebeurt. Het is dus zaak die probleemgerichte focus zo snel mogelijk te doorbreken.

En eigenlijk is dat heel simpel: kijk eens naar je omgeving alsof je die voor het eerst in je leven ziet. Alsof alles nieuw is voor je en je net vanuit je ruimteschip, komend vanaf een andere planeet, de eerste stappen op aarde hebt gezet. In verwondering kijk je om je heen. Wat zie je? Wat valt je op? Welke kleuren en vormen spreken je aan? Wat doen die wezens precies?

Kijk met aandacht en ontdek nieuwe dingen die je eerder niet zo waren opgevallen, omdat je er altijd overheen of doorheen keek. Welke vragen komen er in je op? Wat zou je willen weten? En stel ter discussie wat je ziet. Alles lijkt misschien zo vanzelfsprekend, maar is het dat ook? En zijn de dingen wel wat ze lijken?

In het moderne sprookje De Kleine Prins van Antoine de Saint-Exupéry verwondert de kleine buitenaardse prins zich ook over wat hij ziet en meemaakt in het heelal en op aarde. Als hij de schrijver in de Sahara tegenkomt merkt hij op: “Bij jou kweken de mensen vijfduizend rozen in één tuin, zei het prinsje en ze vinden daarin niet wat ze zoeken. Nee, dat vinden ze niet, antwoordde ik. En toch zouden ze kunnen vinden wat ze zoeken in één enkele roos of in een beetje water. Ja, dat is zo, antwoordde ik. En het prinsje voegde eraan toe: Maar ogen zijn blind. Met het hart moet men zoeken.”

Kortom: staar je niet blind op het gedoe en gepieker en verlies je niet in routine, maar hou oog voor de dingen om je heen. Wees het kleine buitenaardse prinsje en verwonder je over wat je ziet en meemaakt. Bezie je omgeving met aandacht en de rust zal weerkeren in je hoofd en lijf.