Je ziet er al een tijdje als een berg tegenop. Volgende week staat het te gebeuren, maar om nou te zeggen dat je er zin in hebt. Je zou het liefste de hele happening afzeggen. Maar je vindt dat je dat niet kan maken, want er zijn al zoveel mensen bij betrokken. Dus zul je jezelf bij elkaar moeten rapen en eraan moeten geloven.

Hoe dan ook houdt het je wel al weken bezig. Want wat zal er gebeuren? En hoe zal het verlopen? Hou je het in de hand? Of loopt het helemaal uit de klauwen? En wat dan? Je zou willen dat je het allemaal al achter de rug had.

Ondertussen heb je er meer stress van dan je lief is. Je voelt je onrustig, je slaapt niet zoals je gewend bent en je bent wat prikkelbaar. Dit moet toch niet te lang meer duren, want dan gaat het ten koste van je gezondheid. Je bent inmiddels wel toe aan wat rust in je hoofd en lijf, want dat is wat je vooral hebt gemist de laatste tijd.

De voortdurende onzekerheid die je voelt over hoe het zal verlopen en of je het tot een goed einde weet te brengen houdt je in de tang.

Hoewel pas in het moment zelf duidelijk zal worden hoe het gaat en of je de juiste dingen doet, kun je toch wel wat voorbereidingen treffen. Zeker op het mentale vlak. Vraag je bijvoorbeeld eens af wat nou het ergste is dat je kan gebeuren. Stel je dat eens voor, in alle geuren en kleuren. Schilder jouw worst-case-scenario, je grootste nachtmerrie als het gaat om wat er allemaal mis kan gaan.

Bedenk vervolgens wat het meest waarschijnlijke is dat er zal gebeuren in jouw ogen. Het leven hangt gelukkig niet van drama’s aan elkaar, er gaat ook vaak genoeg iets goed. Hoe ziet dat meer realistische scenario eruit? Wees eerlijk. Maak het niet groter dan het is, maar probeer het ook niet te verzachten.

Stel nou dat het allerergste toch zal gebeuren, wat zou je op dat moment dan kunnen doen om de schade te beperken? Welke acties kun je dan uitvoeren, welke maatregelen kun je treffen en wie kun je desnoods inschakelen voor hulp? Leef je in, in het moment. Alsof je er middenin zit.

En op sommige zaken kun je je best voorbereiden, just in case. Wat zou je nu al kunnen doen om ervoor te zorgen dat je worst-case-scenario geen werkelijkheid wordt? Hoe voorkom je dat je hier later met een naar gevoel aan terug denkt, omdat je weet dat dat eigenlijk niet nodig was geweest?

Dus als je de rust niet meer kunt vinden door iets dat je staat te wachten, laat het dan niet zomaar gebeuren, maar onderzoek wat je er nu al aan kan doen. Maak het niet te groot in je hoofd, maar bagatelliseer het ook niet. Wees realistisch en relativeer je eigen gedachten. Want het leven bestaat gelukkig niet alleen maar kommer en kwel. Integendeel!