Met een doel voor ogen heb je een sterke focus waarop je je richt, zou je denken. Maar tussen droom en daad … Afijn, de realiteit pakt soms anders uit, waardoor de weg naar dat doel langs vele kronkelige paden kan leiden.

Uitvluchten
Onlangs zag ik op Facebook een bericht voorbij komen van een collega-coach die een studiedagje had gepland, maar zichzelf erop betrapte allerlei uitvluchten te vinden om nog maar niet aan de studie te beginnen. Nog even thee zetten, een wasje draaien, dat mailtje beantwoorden, het nieuws checken … en dan begin ik echt. Alsof ik in een spiegel keek, zo herkenbaar.

Doelgericht
Het frappante is dat in een gesprek met mijn supervisor onlangs naar voren kwam hoe doelgericht ik ben in het leven. Met eigenlijk alles wat ik doe. Niet alleen qua werk en opleiding, maar ook met vakantie of als ik een rondje hardloop. Dan zou je haast denken dat het me geen moeite kost om heel gefocust te werken aan het bereiken van zo’n doel. En toch vind ik dat lang niet altijd zo gemakkelijk.

Lanterfanten
Ik kan namelijk enorm goed lanterfanten. Maar uiteraard is dat vaak een vlucht. Het zoeken van afleiding om maar niet te doen wat ik eigenlijk zou moeten doen. En dan vraag ik me af hoe het kan dat ik aan de ene kant precies weet wat ik nastreef en wil bereiken, maar aan de andere kant er niet aan kan beginnen om de stap te zetten. Hoe dat zit, daar kwam ik op een bepaald moment ook wel achter.

Verantwoordelijkheid
Als ik ‘echt’ aan het werk ga, moet ik namelijk verantwoordelijkheid nemen voor wat ik doe. Voor het hele proces en voor de uitkomst ervan, het resultaat. En wat nou als dat dan anders uitpakt dan ik vantevoren denk of verwacht? Als ik er bijvoorbeeld niet helemaal tevreden over kan zijn. Ik weet niet hoe dat voor jou is, maar ik vind dat bij tijd en wijle nog steeds lastig. Dan kan ik iedere afleiding aangrijpen om nog maar even dat werk uit te stellen.

Focus
Wat ik dan heb te doen, ook dat heb ik wel helder. Mijn mailprogramma sluit ik af, mijn mobiel zet ik op stil, de nieuwssite klik ik weg, zodat ik gefocust kan werken. Het grappige is, als ik dan eenmaal aan de slag ben geniet ik ook van de flow waarin ik terecht kom. En kan ik me best tevreden voelen over mezelf na zo’n dagje werken. Dat voelt, zeker naderhand, toch echt een stuk beter dan dat gelanterfant. Iets wat ik overigens niet zomaar overboord gooi. Dat bewaar ik lekker voor het weekend.