In mijn opleiding leerde ik eens over het Onrecht van de Vergelijking. Dat lijkt misschien hogere wiskunde, maar had daarmee toch niets te maken. Het onrecht van de vergelijking gaat over wat we onszelf vaak aandoen door onszelf te vergelijken met een ander.

De ander
Het overkomt me vaak genoeg dat ik dat wat een ander doet al snel beter, mooier, slimmer et cetera vind. En wat een ander zegt vind ik dan vaak ook meer waar dan de mening die ik er zelf op nahoud. Daarom kan ik soms veel waarde hechten aan wat een ander of wat ‘men’ vindt.

Innerlijke criticus
En tegelijkertijd heb ik regelmatig last van mijn innerlijke criticus. Dat stemmetje in mijn hoofd dat alles bekritiseert, overal een mening over heeft en niets goed vindt, vooral waar het mezelf betreft. Dat stemmetje weet het altijd beter. Zelfs als een ander eens een compliment geeft dan zegt mijn innerlijke criticus dat het toch eigenlijk niet waar is. Dus op zo’n moment weet ik het zelf ineens wel beter dan de ander. Gek toch?

Zelfbeeld
Ik weet dat ik niet de enige ben die hier tegenaan loopt. Hoeveel mensen worstelen er niet met een scheef zelfbeeld door op deze manier door het leven te gaan. Terwijl je jezelf er vreselijk mee tekort doet, want je wint het toch nooit van dat ideaalbeeld van de ander dat je geschapen hebt. Of dat, bewust dan wel onbewust, wordt gecreëerd door die ander. Denk maar eens aan al die positieve posts over het goede leven op de sociale media.

Mank
Maar ook al heb je een realistisch beeld van je omgeving en de mensen om je heen, dan nog kun je jezelf de vraag stellen waarom het nou zo belangrijk is dat je jezelf met die ander vergelijkt. Is niet ieder mens uniek, met zijn eigen bijzondere eigenschappen en eigen-aardigheden? Met zoveel variatie in wat ieder mens te bieden heeft gaat iedere vergelijking tussen twee individuen vanzelfsprekend mank. Het is geen kwestie van of – of, maar van en – en.

Bloeien
En zeker als deze manier van redeneren je dan ook nog een vervelend, verdrietig of zelfs minderwaardig gevoel oplevert, heb je alle reden om te stoppen met dat vergelijken zodat je jezelf dat onrecht niet meer aan doet. Want jij bent – net als al die anderen – een uniek persoon, met zijn eigen potentieel. Je hebt alles in je dat je nodig hebt om volwaardig te kunnen leven, om te groeien en bloeien. Dat maakt je mooi van jezelf.

Steuntje
Het enige dat er wellicht voor nodig is, is een klein beetje hulp om al dat moois vrij te laten komen en te laten zien. Een prikkelende vraag die je uitdaagt om net iets verder te kijken dan je gewend was te doen. Een klein steuntje in de rug om te doen wat je altijd al wilde, maar misschien niet helemaal durfde. En dat is nou precies wat coaching doet.

Uniek
Dus laat dat voorbeeld van die ander en al die meningen waarnaar je geneigd bent te luisteren maar los en vind je eigen unieke vorm. Het wordt tijd dat de wereld jouw unieke zelf te zien krijgt.