Een mens denkt wat af. En vaak menen we dat dat denken de basis is van wat we weten. Want als we het niet kunnen beredeneren zal het wel niet kloppen. Toch is dit maar de halve waarheid als je het mij vraagt.

Klopt niet
Een jaar of vijf geleden merkte ik dat er iets in mijn lichaam niet klopte. Ik wist dat ik hartstikke fit was, maar voelde me niet zo. Het sporten ging ineens moeizamer, maar ik kon er de vinger niet achter krijgen wat het was. Diep van binnen wist ik dat dit niet een normale staat van zijn was voor een vrouw van mijn leeftijd en met mijn conditie.

Zoektocht
Dat was het begin van een lange zoektocht. Ik was ervan overtuigd dat op de één of andere manier toch gemeten kon worden wat er aan de hand was. Mijn bloed werd onderzocht, ik deed een sporttest, liet me doormeten bij een mesoloog en kwam zelfs bij een neuroloog terecht. Maar de conclusie was steeds dezelfde: ik was zo gezond als maar zijn kon. Toch, voor mij klopte het nog steeds niet.

Irritatie
Mensen om me heen deden hun best om me moed in te praten en van adviezen te voorzien. Er was, en leek, toch helemaal niets aan de hand? Misschien was het wel dit, of moest ik dat eens proberen. Of was het toch misschien mijn leeftijd die ging meespelen? Het leidde zo af en toe tot irritatie. “Luisteren jullie wel naar me? Ik zeg toch dat het niet klopt.” Goedbedoelde adviezen hielpen me niet verder, omdat ze voorbij gingen aan wat ik diep van binnen wist.

Twijfel
En tegelijkertijd bekroop me ook wel een twijfel. Want ik had nog steeds geen cijfers, gegevens, feiten om mijn innerlijk weten te staven. Hadden die anderen misschien toch gelijk? Zou het de leeftijd kunnen zijn? Een beetje moedeloos werd ik er ook wel van. Ik wist het niet meer.

Opwaarderen
Totdat afgelopen maand ineens bleek dat mijn immuunsysteem op hol is geslagen, waardoor lichaamseigen afvalstoffen na een fysieke inspanning als ongewenste indringers worden gezien en er ontstekingsprocessen in gang worden gezet om die ‘indringers’ eruit te werken. Nu, achteraf, is het gemakkelijk redeneren hoe het precies zat en zit. Maar al die tijd heeft mijn denkvermogen me niet kunnen helpen. Terwijl mijn innerlijk al lang wist dat het niet goed zat. Wordt het niet tijd voor een her- en opwaardering van die ‘eigen wijsheid’?