Het pad van de geleidelijke vooruitgang. Wie kent het niet? Ik zal je eerlijk zeggen: tot zo’n anderhalf jaar geleden had ik er nog niet van gehoord. Maar ik heb inmiddels wel ervaren wat de waarde en waarheid ervan is.

Groei
Het principe van de geleidelijke vooruitgang leerde ik in ChiRunning. Het houdt in dat alles geleidelijk aan groeit en door zijn eigen ontwikkelingsfasen gaat. Van minder naar meer en van kleiner naar groter. Als groei geleidelijk aan plaatsvindt, dan vormt iedere stap een stabiele basis voor de volgende stap.

Natuurlijk
Dat ondervond ik bijvoorbeeld tijdens mijn wandelvakantie van vorige week. Twee jaar geleden nog liep ik op zware bergschoenen. Vooral ook vanuit de gedachte dat dat toch het soort schoenen is dat je aantrekt voor langere wandelingen. Terwijl ik voor het hardlopen al jaren geleden ben overgestapt op lichte schoenen met minimale ondersteuning om de natuurlijke beweging van het lichaam zo min mogelijk te verstoren.

Grondcontact
Om die reden had ik vorig jaar met de wandelvakantie mijn bergschoenen al thuis gelaten en wandelde ik op lichte hardloopschoenen. Dat beviel me prima. Veel meer grondcontact, minstens evenveel grip en sterkere enkels en achillespezen doordat ze niet meer zo ingesnoerd zaten in de schacht van mijn bergschoenen.

Barefoot
Per slot van rekening heb ik voor dagelijks gebruik ook al langere tijd hoofdzakelijk minimalistische barefoot-schoenen. Dus waarom zou ik dat nu ook niet gaan toepassen in mijn wandelvakantie? De Vibram Fivefingers gingen daarom mee naar Tenerife dit jaar. En ook op deze schoenen bleek het dus heel goed mogelijk om langere dagwandelingen te maken.

Progressie
En zo is het dus eigenlijk met alles in het leven. Soms denk ik dat er weinig beweging is. Maar kijk ik zo af en toe eens even over mijn schouder terug in de tijd, 1 jaar, 2 jaar of meer, dan zie ik pas de progressie die ik heb gemaakt. En blijkt de groei en ontwikkeling in kleine, soms babystapjes te zitten. Maar is het onmiskenbaar een stabiele basis voor de volgende stap.