Soms loopt het anders dan je verwacht. Loopt het even helemaal niet. Dan kun je wel met oogkleppen op blijven lopen, maar als je het loslaat loopt het vast met een sisser af.

Groei
Al zo’n beetje mijn hele leven loop ik hard. Maar van 1999 tot en met 2015 zat er een voortdurend stijgende lijn in. Van korte afstanden in een rustig tempo naar geleidelijk aan iets frequenter, iets langer en iets sneller. Dat er een limiet zit op groei had ik me al die tijd niet echt gerealiseerd, hoewel je maar om je heen hoeft te kijken om die werkelijkheid dagelijks waar te nemen.

Verval
Sinds vier jaar loopt het voor mij allemaal wat moeizamer. Mijn loopfrequentie is wel gelijk gebleven, maar verder gaat het allemaal wat langzamer en worden de afstanden weer wat korter. Naar de oorzaken is het voor mij nog steeds gissen, dus daar hou ik me maar niet meer mee bezig. Anderen zeggen soms voorzichtig tegen me: “Zou het ook je leeftijd kunnen zijn?” Of dat het verval verklaart, ik weet het niet.

Proces
Feit is wel dat er als gevolg van dit alles een verandering is opgetreden. Dat dat wat zo vanzelfsprekend voor me leek geleidelijk aan helemaal niet meer voor zich spreekt. Dat het me soms moeite kost en dat het mijn benadering van het hardlopen heeft veranderd. Want ook al ben ik nooit heel prestatiegericht geweest, het proces is nu nog veel belangrijker geworden. Schema’s, hartslagzones en VO2 max, het kan me allemaal gestolen worden.

Herzien
Ook aan mijn coaching is deze verandering niet ongemerkt voorbij gegaan. Want begon ik ooit als coach vanuit een meer sportieve insteek (wandelend en hardlopend), sinds enkele jaren klopt die benadering voor mij niet helemaal meer. We gaan er nu rustig bij zitten met een kop thee of koffie en als het zo uitkomt wandelen we een stukje door de duinen. Zo heb ik het beeld dat ik van mezelf als coach had wel moeten herzien.

Afsluiten
En ook dat is een proces. Loslaten van het beeld dat ik van mezelf had geconstrueerd en teruggaan naar de basis om te ontdekken hoe het nu dan wel is. Dat is zeker gelukt, maar het betekent in zekere zin ook afscheid nemen van wat was. Een volgende stap zetten, een nieuwe fase ingaan lukt niet zonder het oude eerst af te sluiten. ‘Why make the past your sacred cow? I guess you’ve changed, you’ve changed and how. That was then but this is now’ (ABC).