Oorlog in vredestijd. Crisis en huisarrest terwijl de lente zich aandient. De geschiedenis herkennen terwijl je er middenin zit, zou Geert Mak zeggen. Dat deze situatie veel, maar vooral een andere benadering van ons vraagt is duidelijk.

Overuren
WhatsApp-groepen draaien overuren de laatste tijd. Berichten over het coronavirus worden massaal gedeeld. Want we willen allemaal weten hoe het zit, wat de risico’s voor onszelf en onze naasten zijn. En we willen anderen informeren en zonodig waarschuwen. “We moeten dit met z’n allen doen”, zei premier Rutte terecht.

Ingewikkeld
Maar soms weet ik niet meer wat te geloven. Toen ik op een van die berichten in een van mijn WhatsApp-groepen reageerde, nadat ik zojuist in de landelijke media had gelezen dat het bericht werd afgedaan als fake, werd ik binnen een minuut gecorrigeerd. Dat het vermeende valse bericht juist werd onderschreven door bronnen uit de eerste hand. Maar als je de officiële media al niet meer kan geloven, omdat ware berichten als fake worden geclassificeerd, wat kun je dan nog wel geloven? Ik vind het uiterst ingewikkeld allemaal.

Geschoren
Als je geschoren wordt moet je stil zitten. Dat komt nog het meest overeen met hoe ik me in deze situatie voel. Het is iets ongekends wat ons op dit moment overkomt. Dus niemand kan ook met zekerheid zeggen wat wijsheid is of wat we hebben te doen of te laten. We zullen het moeten ondergaan en bij alles wat we doen overwegen wat voor nu het beste is.

Verbinding
Het tegenstrijdige is dat mensen in tijden van crisis de neiging hebben elkaar op te zoeken. Maar door de voorgeschreven sociale onthouding kan dat nu juist niet. Daar waar we juist nu zo’n behoefte hebben aan verbinding kan dat op dit moment alleen digitaal. Dat geldt ook voor mijn afspraken. Ondanks of juist ten gevolge van de huidige situatie lopen mensen vast en hebben behoefte aan coaching. Mijn coachgesprekken kunnen gelukkig gewoon doorgang vinden via videoverbinding. Voor de thee of koffie zul je alleen zelf moeten zorgen ;-).